Bijbehorende extra's:

Foto's

 

Andere soorten

 

De Steenuil

 

Steenuil

© STONE

Algemene info


De steenuil is de kleinste uil die je in ons land kunt vindenl. Hij heeft een grote bolle kop waardoor het lijkt dat hij wat groter is, dit is echter niet waar want hij blijft nog steeds erg klein! Met zijn lengte van 21 – 23 cm en een vleugelspanwijdte van 54 – 58 cm is hij niet zo groot.

Steenuilen hebben een gevlekt verenkleed. De bovenkant is bruin met witte spikkels en de onderkant is wat witachtig en dicht bruingestreept. Opvallend detail van zijn kop zijn de fel gele ogen. De poten zijn lang en wit bevederd.

De Steenuil heeft een snelle, lage, golvende vlucht waarbij de brede, afgeronde vleugels goed zichtbaar zijn. Steenuilen zijn soms ook overdag actief.
Dan kunt u ze open en bloot, zonnend of op de uitkijk zittend, waarnemen.

Wat eet zo'n beestje nou?

 

Het voedsel van de steenuil bestaat in het broedseizoen vooral uit grote insecten als meikevers, langpootmuggen en ook regenwormen die allemaal in grasvelden gezocht worden.

Nestplaats en broeden


Het biotoop bestaat uit kleinschalig boerenlandschap  met houtwallen en vooral knotwilgen of oude hoogstamfruitbomen waar hij zijn eieren kan leggen. Ook zijn ruige hoekjes met hoog gras en wilde bloemen en planten van belang waar hij zijn voedsel bij elkaar kan scharrelen. 
Houtwallen zijn ook van belang omdat die vaak een enorme hoeveelheid kleine dieren huisvesten die als voedsel kunnen dienen. Zelf kan de uil er ook in slapen en eventueel ook broeden.

 

Steenuilen gebied

bovenstaande afbeelding geeft een beeld van een plaats waar deze uil goed kan vertoeven.

De eieren worden in Nederland meestal gelegd in holle bomen als knotwilgen en hoogstamfruitbomen. Ook worden oude schuurtjes graag in gebruik genomen. De eieren worden net als bij bijna alle andere uilen gelegd op een laag houtmolm met platgetrapte braakballen. 

In maart of april hebben ze de baltsperiode, waarna het vrouwtje gemiddeld zo'n 4 eieren legt die in 4 weken worden uitgebroed. De jongen verlaten na een week of 5 het nest, maar kunnen dan nog niet meteen goed vliegen. Ze worden nog een week of zes door de ouders verzorgd.

Een steenuilenechtpaar blijft elkaar het hele leven trouw en zal ook niet snel van broedplaats veranderen.

 

Populatie

 

Met de steenuil gaat het niet zo goed in Nederland. Dat komt omdat er een heleboel sneuvelen door verkeer en vooral omdat hun leefgebied verdwijnt. 
De houtwallen worden weggehaald uit het boerenland en daarvoor in de plaats komen de agressieve prikkeldraad versperringen. Hier kunnen de uilen zich ook in vastvliegen.  De weilanden zijn door ruilverkaveling ook groter geworden en de steenuil houd er niet van om grote afstanden over open gebied te vliegen waardoor ze uiteindelijk vaak doodgaan of weggaan uit dat gebied.

De voedselplaatsen, zoals rommelige hoekjes met allerlei wilde planten worden opgeruimd en er komt een strak gazon voor in de plaats waar bijna niets in leeft.

Broedplaatsen komen er ook steeds minder.  Vroeger hadden mensen in hun boomgaard oude hoogstamfruitbomen alleen tegenwoordig worden er alleen nog maar laagstam fruitbomen gebruikt die een stuk minder bruikbare holten hebben dan de oude hoogstambomen. De knotwilgen worden ook niet veel meer gebruikt voor hun wilgenhout, daardoor worden ze erg verwaarloost en storten dan in waardoor de nestholten ook weggaan. Oude verwaarloosde schuurtjes worden allemaal opgeknapt en afgesloten of gewoon compleet gesloopt terwijl daar heel vaak steenuilen in leven. .

 Gelukkig zijn er werkgroepen die zich inzetten voor de steenuil in hun provincie.
Zij geven informatie aan mensen waardoor die zich beter bewust worden van de situatie van de steenuil. Ook  maken ze nestkasten en hangen ze op allerlei geschikte plaatsen nestkasten waardoor de nestnood een beetje minder word. 

Er zijn een heleboel verschillende types nestkasten ontworpen bijvoorbeeld met verschillende ingangen tegen kauwen aangezien die vaak de steenuilen de kast uitjagen, Of een met twee openingen zodat de uil wegkan als er een marter binnenkomt.

Verder proberen de steenuil werkgroepen boeren en mensen met grote stukken land te motiveren om weer houtwallen aan te leggen, knotwilgen te planten en wat rommelhoekjes te laten ontstaan.

Als ze een steenuil tijdens de kastcontrole tegenkomen word de uil, als hij dat nog niet is, meteen geringd. Ook word er nauwkeurig bijgehouden of er al jongen zijn en hoeveel.
Deze worden ook geringd zodat er kan worden bijgehouden hoe oud ze zijn, eventueel doodsoorzaak, trekgedrag etc.
Volgens SOVON, een organisatie die onderzoek doet naar het voorkomen van vogels in Nederland, zouden er momenteel nog zo’n 6000 paar Steenuilen in Nederland broeden.
Een terugval van 4000 paar ten opzichte van tellingen tot 1985.
In 1997 werd STONE (Steenuiloverleg Nederland) opgericht, een informatiegroep voor alle mensen, die zich met de bescherming van Steenuilen bezig houden.
Steenuilgegevens, van de over heel Nederland verspreid voorkomende Vogelwerkgroepen, worden hier verzameld en geregistreerd zodat ze gebruikt kunnen worden voor een gezamenlijk plan van aanpak om de Steenuil in ons land te kunnen behouden.

 

Hieronder zie je twee afbeeldingen van SOVON vogelonderzoeken.

 

Steenuilen populatie

 

Steenuilen Populatie (2)

 

 

© Uilen.info